L'ultimo Padrino1

ماریو جانلوئیجی پوتزو که در محله ی فقیرنشین هلز کیچن نیویورک از یک خانواده‌ ی مهاجر سیسیلی به دنیا آمد، به غیر از پدرخوانده - که به گفته ی خودش شخصیت دون کورلئونه را بیش از هر کس دیگری براساس شخصیت مادرش نوشته است - شاهکار دیگری به نام L'ultimo Padrino یا آخرین پدرخوانده دارد که در فضای کاملا متفاوتی روایت می شود و جز در مفاهیم اصلی هیچ ارتباطی با کتاب و فیلم ‌های پدرخوانده ندارد. ماریو پوزو یک قصه گو و شیفته ی ارزش های گذشته است، بنابر این چندان عجیب نیست که مافیای سنتی را مثبت و جامعه ی مدرن را منفی می بیند. مافیائی که او برای خواننده به تصویر می کشد، عشیره ای ست که با هم پیوند حمایتی دارند و طبق یک قرارداد نانوشته بر پایه ی شرافت، از مردم سیسیل در برابر بلاهایی که دولت مرکزی یا حکام محلی بر سر آن ها می آوردند حمایت می کند. مافیای پوزو، یک نظام منسجم است که در نهایت خواننده را به این نتیجه می رساند که این ساختار بسیار انسانی ‌تر، قانون مند تر، عادلانه تر و با پشتوانه ی محکم تری برای اعضایش نسبت به جامعه‌ ی مدرن است و این با آن چه که ما در دنیای امروز به نام مافیا و شخصیت های مافیائی می بینیم، تفاوت دارد...