mercoledì 30 aprile 2008

Scholes goal sends United to Moscow
کالچو - quindici

گردن هر چه جان لوکا زامبروتا و پل اسکولز و شیطان سرخ اولدترافورد و هوادار دو آتشه ی منچستر یونایتد بشکند که اثر این قرص ضد حساسیت و خواب آور زادیتن را از بین بردند. چشم میلان کور نمی دانم کجایش نرم، حالا بنشیند یک فینال دو قبضه انگلیسی عادل فردوسی پور پسند ببیند. ما چهار تا و نصفی هوادار شنبه یکشنبه ی روسونری هم به جهنم کلا، مهم این است که صاحب باشگاه مان حالا دیگر نخست وزیر است و کاپیتان تیم مان هم نشان ویژه ی فیفا را از آن خود کرده است. در نتیجه فعلا باید تا شروع بازی های یورو دو هزار و هشت سوئیس از رده ی پنجم جدول سری آ سوت بزنیم تا ببینیم تکلیف تیم ملی ایتالیا چه می شود...

sabato 26 aprile 2008

Bella Ciao - Italian Traditional Partisan Song
بیست و پنج آپریل روز ملی ایتالیا بود. از آن جائی که کرسی سیاست در ایتالیا میراث آباء و اجدادی هر کسی که به قدرت می رسد است و تا زمانی که نمیرد یا تیر بارانش نکنند دست از آن برنمی دارد، بنیتو موسولینی هم در سال هزار و نهصد و نوزده پس از طی تحصیلات مقدماتی در رشته ی روزنامه نگاری که راضی اش نکرد و ترجیح داد به طور عملی وارد حوزه ی سیاست شود نهضت فاشیستی پیراهن مشکی ها را بنا نهاد و با آن بر سر کار آمد. موسولینی سه سال بعد نخست وزیر ایتالیا شد و بعد از آن که به یاری ژنرال فرانکو شتافت و با آدولف هیتلر پیمان بست رسما پایه های فاشیسم در این کشور را پی ریزی کرد. فاشیسم موسولینی، بر چند اصل استوار بود که از میان آن ها می توان به وجود دیکتاتوری ایدئولوژی و سیطره ی آن بر تک تک اعضای حزب، مبارزه با تفکر سوسیالیستی و اندیشه های چپ گرایانه، مقابله با یهودیان و یهودی زدائی از جامعه، ایجاد وضعیت ترور و وحشت از طریق نظامی گری و سازمان دهی توده ها در سازمان های میلیتاریستی، مبارزه با آزادی بیان و اندیشه های مردم سالارانه و مخالفت با فرد گرایی و اعتقاد مفرط به روحیه ی جمع گرایی اشاره کرد. بنیتو موسولینی پس از پایان جنگ جهانی دوم هنگام فرار به سوئیس، توسط پارتیزان ها دستگیر و سه روز بعد در بیست و هشتم آپریل اعدام شد. سرود بللا چائو که هر ساله در این روز توسط مردمی که در میدان ها جمع می شوند خوانده می شود، یادبودی است از پارتیزان های مبارزی که رهایی را در نبرد با فاشیسم ایتالیا به ارمغان آوردند.

giovedì 24 aprile 2008

Top 10 Italian Products
پدر نیلوفر از من می خواهد که چند محصول غذایی معروف ایتالیائی را به او معرفی کنم تا به وقت دلتنگی برای فلورانس، سبد رهاوردش در تهران پر باشد. این لیست، تعداد محدودی از سیصد و شصت محصول غذائی به پیشنهاد من است که اگر آقا گاریبالدی طلبید و شما هم یک روز به ایتالیا آمدید به عنوان تحفه از سرزمین چکمه ای رمی ها با خود سوغات ببرید.

Caffè Espresso - که محبوب ترین و پر طرفدار ترین مارک آن لاواتزا Lavazza است.
Pasta - تمام انواع آن از لازانیا و اسپاگتی بگیرید تا تالیاتلله و پاپاردله و فتوچینی و راویولی و تورتلینی و ریگاتونی ساده و سبزی دار آن با مارک باریلا Barilla فوق العاده اند.
Formaggio Italiano - شما هر چقدر هم که سخت گیر باشید، مطمئن باشید که در میان چهارصد نوع پنیر منحصر به فرد ایتالیائی بالاخره یکی پیدا می شود که دست و دلتان را برای خریدش بلرزاند.
Tuna - ماهی تن خوابانده شده در روغن زیتون فوق بکر است که تومنی نه قران با این کنسروهای وطنی تفاوت دارد.
Pesto Genovese - نوعی سس اصیل جنوایی ست که همراه پاستا مصرف می شود. سس پستو دو رنگ است که نوع سبز آن بیشتر از نوع قرمز آن محبوبیت دارد.
Nutella - در بازارهای شرقی این شکلات به نام کارخانه ی اولکر ترکیه سند خورده است اما واقعیت این است که این شکلات یک محصول اصیل ایتالیائی با مارک فرررو Ferrero است.
Condimento Aceto - این چاشنی غیر قابل توصیف که بر پایه ی سرکه بالزامیک تهیه می شود، نوعی سس غلیظ سرکه ی انگور با طعم نیمه شیرین است که برای انواع غذاها، سالادها، دسرها و بستنی ها استفاده می شود و معروف ترین مارک آن پونتی Ponti است.
Prosciutto - پروشوتو ژامبون یا گوشت فرآوری شده ی ران خوک است که هر دو صورت پخته Cotto یا خام Crudo آن سورپرایزتان خواهد کرد. معروف ترین منطقه ی تولید آن هم شهر پارما در استان امیلیا رومانیاست.
Olio Extravergine Di Oliva - این جا دستتان برای خرید انواع روغن زیتون فوق بکر کاملا باز است و نوع آن بستگی به مبلغی دارد که می خواهید برای آن هزینه کنید. روغن زیتون یکی از محصولات اصلی ایتالیاست و در تمام استان های آن تولید می شود، تنها این نکته یادتان بماند محصولاتی که در بطری های شیشه ای سبز تیره اند بهترینند.
Limoncello - لیمونچللو نام دیگر لیکور لیموئی منطقه ی جنوب ایتالیاست که در بین آن ها محصولات سورنتو و کاپری از همه معروف ترند.

venerdì 18 aprile 2008

Pope Benedict XVI 81th Birthday Cake - White House

خب راستش این پاپا بندتوی ژرمن زورتپان شده در واتیکان بعد از سیلویو برلوسکونی و منوچهر متکی یکی از شخصیت های مورد علاقه ی من در حوزه ی مباحث سیاسی ست که از نوشتن درباره اش خسته نمی شوم. طی این چند روز اقامتش هم در ایالات متحده آن قدر اخبار دیدار او از کاخ سفید و سازمان ملل را دنبال کرده ام که تمام دوستان و همکلاسی هایم در خانه و دانشگاه نسبت به ترکیبِ اضافی پاپ بندیکت شرطی شده اند. من نمی خواهم این جا درباره ی مفهوم اصلی اجماع چند جانبه گرايانه ای که با بحران مواجه است حرف بزنم، علاقه ای هم ندارم بگویم که چرا از نظر پاپ مشکلات بین المللی که نيازمند وجود اراده ی جمعی جامعه ی جهانی ست تابع تصميمات گروه کوچکی شده است، رسوايی آزار جنسی کودکان توسط چند کشيش کاتوليک هم که موضوع جنجالی سال های اخير در جوامع مذهبی آمريکا بوده است به من ارتباطی ندارد. فقط می خواستم بگویم این کیک زرد چهار طبقه ای که به مناسبت هشتاد و یکمین سال روز تولد آقای پاپ در کاخ سفید به او تقدیم شده است خیلی بی ریخت و بد ترکیب است. حقیقتا خودتان یک مقایسه ای بین کیکی که سال گذشته توسط شیرینی پزهای ایتالیائی به شکل کلیسای جامع و میدان سن پیتروی واتیکان طراحی شده و این تپه ماهور بد فرم و بی قواره که توسط تیم ویژه ی آمریکائی طراحی شده بکنید و نتیجه بگیرید که بعدا نگوئید من طرف می گیرم. به لبخند ژوکوند پرزیدنت بوش در عکس دوم هم خیلی توجه کنید.

- تصویر فوت کردن شمع توسط پاپا بندتوی شانزدهم
- کیک تولد بندیکت شانزدهم، هجده آپریل دو هزار و هفت در میدان سن پیترو
- نمایی دیگر از کیک، دو روز بعد از مراسم هشتاد سالگی پاپ

mercoledì 16 aprile 2008

Titolo Libero6

من از عطرِ آهسته‌ ی هوا می ‌فهمم
تو بايد تازه‌ گی ‌ها
از اين جا گذشته باشی
گفت ‌و گوی مخفی ماه و
پرده‌ پوشی آب هم
همين را می ‌گويند.
ديگر نيازی به دعای دريا نيست
علامت خانه ‌بودن من
همين پنجره‌ ی رو به جنوب آفتاب است
تا تو نيايی پرده را نخواهم کشيد...

- از سمفونی سپیده دم

lunedì 14 aprile 2008

To be or not to be, that is the question!
به حضور انورتان عارضم که من از دیروز تا حالا پایم را توی هر بقالی و چقالی ای که گذاشتم جز در مورد برلوسکونی و جهش هفت هشت درصدی حزب راستش چیزی نشنیدم. بعد این آقای شهردار سابق رم که خودش را اوبامای ایتالیا می داند و شعار انتخاباتی او - ما می توانیم - را کش می رود و روی نسخه ی ایتالیائی کتاب او مقدمه می نویسد و نهایتا از حمایت این حضرت آقا - که به چشم برادری تکه ی قابل توجهی ست - برخوردار می شود، دلش خوش است که می تواند نظر این مردم سنتی را که به شدت از هر تغییر جدید می ترسند و بدتر از آن همیشه در آخرین لحظه تصمیم می گیرند که اصلا رای بدهند یا ندهند، عوض کند. من فقط مانده ام این هم شهری های گنده دماغ و پرمدعای من که طبق ضرب المثل معروف - دنیا از فلورانس آغاز می شود و در فلورانس پایان می پذیرد - فکر و عمل می کنند، چطور باز فریب وعده ی رفرم و اصلاح و تقلیل بوروکراسی و تغییر قانون اساسی را از جانب چهره ای هم چون برلوسکونی می خورند. در هر حال این جانب از همین جا - البته اگر تا ساعت چهار بعد از ظهر امروز معجزه ای اتفاق نیفتد - پیروزی قاطع صاحب باشگاه آ چی میلان و پدر خوانده ی پنهان رسانه، تبلیغات، بیمه، مواد غذایی و شهرک سازی ایتالیا را تبریک عرض می کنم و امیدوارم آقای شهردار هم یک روزی بفهمد که در این کشور، سیاست بیشتر هنر ایجاد رابطه است و نظر رای دهندگان کشور کمدی، اسپاگتی، تردستی و حقه بازی درست مانند دوران فئودالیسم به شهرت افراد بستگی دارد...

- گذشته از همه ی این ها این جانب به عنوان یک ایرانی ضد آمریکائی اعتراض شدید خود را نسبت به سرقت شعار انتخاباتی سینیور هاله توسط سناتور اوباما اعلام می دارم.
- آن آقای دکتر غیب شده ای هم که این وبلاگ را از گوگل ریدر می خواند و در مورد ارتباط دختران ایتالیائی و حوریان بهشتی یک چیزهائی به من گفت این لینک را ببیند.

venerdì 4 aprile 2008

Some Typical Mistakes About Italian Food
در همه جای دنیا، تصورات نادرستی درباره ی فرهنگ و تمدن کشورهای دیگر وجود دارد. در ایتالیا، عمده ی این اشتباهات تیپیکال خارجی ها در حوزه ی آشپزی ایتالیائی به وجود آمده است که چند مورد آن را برایتان می نویسم.
- ایتالیائی ها بر خلاف تصور دیگران به مقدار زیاد از سیر در غذا - به خصوص پودر آن در پیتزا - استفاده نمی کنند. مقدار سیر در غذاهای ایتالیائی بسیار متعادل است.
- در ایتالیا، پپرونی peperoni به معنای فلفل peppers است و سالامی تند salame piccante که در پیتزایی به همین نام استفاده می شود با املای pizza pepperoni نوشته می شود.
- شما درهیچ کجای ایتالیا غذایی به نام ماکارونی macaroni و پنیر پیدا نمی کنید چرا که ماکرونی maccheroni یک نوع پاستا از صدها پاستایی ست که این جا وجود دارد.
- چاشنی سالاد یا salad dressing عموما از نمک، شکر، فلفل، پاپریکا، اورگانو و دیگر سبزیجات خشک معطر تشکیل می شود در حالی که Italian dressing به نمک، فلفل سیاه، سرکه و روغن زیتون اکسترا ویرجینی گفته می شود که روی میز هر بار ایتالیائی وجود دارد.
- هات شکلات معمولا از ترکیب پودر کاکائو و آب داغ درست می شود. ولی اگر شما در ایتالیا هات شکلات cioccolata calda سفارش دهید خواهید دید که مسئول بار، پودر کاکائو را با شیر ترکیب می کند و حدود بیست و پنج تا سی ثانیه می زند تا چیزی شبیه کرم غلیظ به دست بیاید. یادتان بماند که بهترین نوع آن باید بتواند یک قاشق چای خوری را به طور عمودی در خود نگه دارد...

mercoledì 2 aprile 2008

Buon Anno


هوا لبریز بوی ترد واژه های باران خورده ای ست که از درز آجرهای کهنه ی دیوار سرریز می شوند. من ناباور بهار دوباره برای پارتیزان های بنفش پوش کوچه های بهار زده ی یوسف آباد دلتنگم...