La Domenica30

La festa del caprone یا سور بز یوسا را خواندم. روایت از آن جهت که رشته هائی ناگسستنی بین اسطوره و تاریخ امروز می تند بی نظیر است. سور بز به زندگی رافائل لئونيداس تروخیو مولينا، دیکتاتور شکاک، هوس باز، بد دهن و بد قلق جمهوری دومینیکن می پردازد که با بهره گيری از قدرتی مطلق بر این کشور حکم می کند. در اساطير تمدن اینکا، یکی از تجلیات وحدت و یگانگی میان آنان، رسم قربانی کردن سالانه ی افرادی بود که کاپاکوچا نامیده می شدند. آنان پس از این که توسط روحانیون معبد تقدیس می یافتند در چاله ‌قبرهائی كه مخصوص آن ها ساخته می شد زنده زنده به خاک سپرده می شدند. بدین ترتیب با قربانی شدن آنان، مناسبات سلسله مراتبی اینکاهای مرکز و خاندان‌ عالی ‌تبار دیگر تحکیم می یافت. از آن جایی كه تروخیو نیز با قربانی کردن افراد ميزان وفاداری آنان را نسبت به خود می سنجد، یا به عبارت دیگر گرفتن قربانی باعث ايجاد همبستگی و اتحاد در حکومت نظامی او می شود، آگوستين كابرال يكی از بلند ‌پايه‌ ترين نيروهای حکومت دیکتاتوری که در اواخر حكومت تروخیو بی هیچ توضيحی از دايره ی حكومت او کنار گذاشته شده است؛ با پيشكش بكارت دختر چهارده ساله ‌اش به او قصد دارد يک بار ديگر لطف و توجه وی را به خود جلب كند و خدمات بی‮ شمار خود را به حكومت استبدادی او يادآور شود. اورانيا كابرال که در گير و دار رانده شدن پدر از سيستم قدرت درست مانند يک کاپاکوچا قربانی آرزوی كسب مجدد محبوبيت او در لايه‌ های حكومت شده است، پس از این حادثه وطن را ترک می کند و به مدت سی و یک سال از پدر و خاطرات كشور خود می ‌گريزد، اما سی و يک سال بعد، اورانيا که حالا بخشی از وجدان بیدار یک كشور است، به جمهوری دومینیکن بازمی گردد و در مقابل پدر محتضر خود به واگویه ی خاطرات تلخ گذشته می پردازد. و روایت معکوس یوسا از لحظه های پایانی حکومت یک دیکتاتور به آن جا می رسد که در روز سی ام می هزار و نهصد و شصت و یک، همان کسانی که روزی در رسیدن به قدرت مطلق حکومت استبدادی اش یاری رسانده بودند اکنون در انتظار ماشين حامل اویندتا نقشه ی خود را برای كشتن وی به انجام برسانند. سور بز در فضايی پر از حس بازگشت و تعلیق، زندگی تروخیو - دیکتاتوری که با عنوان بز و در شصت و دو سالگی به روابط جنسی مشغول است - و قربانی شدگان حكومت نظامی وی - مردمانی که به گونه های مختلف سازندگان اسطوره‌ های چند هزار ساله ی تاریخ هستند - را در قالب خرده روایت ‌هائی كه از كنار هم چیدن آن ها چارچوب كلی داستان ساخته می شود، تعریف می کند؛ این روایت که ترکیبی از تخیل و حقیقت در بیان شكسته شدن تدريجی ستون ‌های قدرت يک دیکتاتور است، به خواننده می باوراند که در اين داستان اسطوره‌ ای، قربانی كننده نیز به اندازه ی قربانی شونده قابل ترحم است و دیکتاتور اگر چه برای عينيت بخشيدن به آرزوهايش از حقارت و سرخوردگی ديگران سوءاستفاده می کند، ولی عقوبتی همانند ديگران می یابد و در نهایت فنا می شود...