Basta Apparire

من بالاخره موفق شدم مستند بحث برانگیز ویدئوکراسی را ببینم. ویدئوکراسی ساخته ی اریک گاندینی، اولین بار در جشنواره ی ونیز به نمایش درآمد و بعد از آن برنده ی جایزه ی بهترین فیلم مستند در جشنواره ی تورنتو و برنده ی جایزه ی ویژه ی هیئت داوران در جشنواره ی فیلم ‌های مستند شفیلد شد. شبکه ی دولتی رآی ایتالیا اجازه ی پخش تیزر تبلیغاتی این فیلم را به دومنیکو پروکاچی تهیه کننده ی آن نمی دهد چرا که اعتقاد دارد این تیزر یک پیام انتقادی سیاسی و صریح درباره ی دولت ایتالیا است. اریک گاندینی که تیزر فیلم مستندش سودهای حاصل از تسلط گسترده ی نخست وزیر ایتالیا را بر رسانه های این کشور به چالش می کشد، درباره ی ویدئوکراسی گفته است فیلم مستند من می گوید قدرت در تصاویر است و در ایتالیا بیش از سه دهه است که فقط یک نفر حق کنترل تصاویر را برعهده دارد. ویدئوکراسی مستندی متفاوت و فانتزی است که به جریان رسانه‌ ای قدرتمند برلوسکونی در جهت دادن به افکار عمومی و موج فزاینده ی مخالفت ‌ها با عملکرد او در جامعه ی امروز ایتالیا می‌ پردازد. این مستند که بیانگر روابط پیچیده ی رسانه و سیاست است با ظرافت نشان می دهد که چگونه دموکراسی همواره در مسلخ رسانه‌ های ایتالیا قربانی می ‌شود...