L'inverno infinito

دیروز تمام وقت در مسیر سیه نا برف می بارید.
ستاره های یخی کوچک مارس، با شادمانی کودکان خوابیده بر چمن سبز زمین، به تماشای ابر گل بهی پوشی که از آسمان سه شنبه صبح توسکانی می گذشت و حواس اش به جا ماندن کودکان سر به هوایش نبود، نشسته بودند.
وقت برگشت هوا تاریک و ستاره ریز بود، نشد که بایستم و برایت گل های یخ زده ی وحشی بچینم.
آرزو کردم که دل ات و هوای ابری خواب هایت، بوی گل های یخ و بنفشه های وحشی مانده زیر برف بگیرد.