Nota dell'autore

باید اعتراف کنم که لذت خواندن هیچ کتابی برای من برابر با خواندن پاورقی های آن نیست. عاشق این کتاب هایی هستم که گاهی حاشیه هایشان آن قدر زیاد می شود که برای متن اصلی تنها چهارخط جا در صفحه باقی می ماند. از این پاورقی های تودرتویی که ساختار پاراگراف هایش نامشخص است و نویسنده اش به هیچ عنوان ملاحظه ی حوصله و علاقه ی خواننده را نمی کند. به خصوص کتاب های ایتالیائی که نویسندگانشان ذاتا خاصیت وراجی دارند و موضوع مورد نظر گاهی آن چنان از دستشان درمی رود که قابلیت تمرکز و توانائی ردگیری دقیق بحث را از خوانندگانشان می گیرند...