mercoledì 31 marzo 2010

Pesce d'aprile
روزت مبارک، دکتر جان!

فرا رسیدن اول آپریل، روز جهانی دروغ های شاخدار، بر جانشین خلف پینوکیو، دکتر محمود احمدی نژاد تبریک و تهنیت باد.

mercoledì 24 marzo 2010

Dov'è il mio voto?

دیگر خدای را
در پستوی خانه نهان نخواهم کرد
دیری ست که بی هراس
بر بام بلند شب آمده
برایت چراغ آورده ام
برایت بامداد و بوسه آورده ام
برایت بارانِ آسودگی، امان
برایت آب آورده ام
دست و روی خسته ی خویش را
از این عذابِ بی شفا بشوی
ما دستمان خالی است
ما فقط پی یک پرسش ساده آمده ایم
به ما بگو
آراء آینه را در سنگ و سوگ کدام باور بی کجا شکسته اید؟

- از بغض و حادثه - سیدعلی صالحی

martedì 16 marzo 2010

L'onda verde immobile in piazza della Signoria

یکاره ها برداشتند بلوز و تی شرت سبز پوشیدند و جلوی مجسمه ی داوود پیاتزا دلاسینیوریا نزدیک ده دقیقه ای بی حرکت ایستادند، اسمشان را هم گذاشتند موج سبز آرام که مثلا توجه توریست ها را به خود جلب کنند، اصلا هم فکر نکردند که چهارتا آدم دیگر مثل من - که عادت دارند پشت هر تجمع سبزی یک گردان پلیس ضدشورش ببینند - با دیدن دو هزار و هفتصد نفر آدم سبزپوش دچار چه شوک عاطفی و احساسی ای می شوند. قیافه ی توریست ها هم این وسط هاج و واج تر از ما بود...

- ادامه ی عکس ها در لارپوبلیکا

venerdì 12 marzo 2010

La magnolia di Santa Maria Nuova
ماگنولیای سانتا ماریا نوئووا

برای چک سالیانه ی زانویم رفته بودیم بیمارستان سانتا ماریا نوئووا؛ وسط بخشی از حیاط بیمارستان که قرار بود ساخت و ساز شود، یک ماگنولیا قرار داشت. طوری خاک برداری کرده بودند که درخت ماگنولیا آسیبی نبیند. وقتی پائولا این عکس را می گرفت، مسئول پروژه گفت این احترام به خاک است، به ریشه، به برگ و به درختی که به پیشواز بهار می رود.

mercoledì 10 marzo 2010

L'inverno infinito
دیروز تمام وقت در مسیر سیه نا برف می بارید.
ستاره های یخی کوچک مارس، با شادمانی کودکان خوابیده بر چمن سبز زمین، به تماشای ابر گل بهی پوشی که از آسمان سه شنبه صبح توسکانی می گذشت و حواس اش به جا ماندن کودکان سر به هوایش نبود، نشسته بودند.
وقت برگشت هوا تاریک و ستاره ریز بود، نشد که بایستم و برایت گل های یخ زده ی وحشی بچینم.
آرزو کردم که دل ات و هوای ابری خواب هایت، بوی گل های یخ و بنفشه های وحشی مانده زیر برف بگیرد.

lunedì 8 marzo 2010

La libertà di stampa
وضعیت آزادی های سیاسی و مطبوعاتی در کشور کوبا چگونه است؟

آزادی در کوبا واژه ای بی معنی است. کوبا یک نظام سیاسی حکومتی هرمی است که مهم ترین تصمیمات آن را در هر زمینه ای فیدل می گیرد. سیستم سیاسی، یک نظام توتالیتر است که به وسیله ی نظامیان اداره می شود. اقتصاد کوبا هم دست نظامیان است. حتی بخش عمده ای از فعالیت های فرهنگی هم دست نظامی هاست. با این وجود یک جامعه ی مدنی در کوبا در حال توسعه است؛ گروهی از خبرنگاران آزاد، روشنفکران مستقل و حتی نیروهای اقتصادی که مستقل از رژیم، فعالیت می کنند. منتها هزینه ای که این نیروهای مستقل برای استقلال شان پرداخت می کنند، خیلی بالاست؛ هزینه هایی مانند زندان های طولانی، تبعید و گاهی مرگ. در بهار سال ۲۰۰۳ که به "بهار سیاه" معروف است، نزدیک ۷۵ روشنفکر کوبایی دستگیر و زندانی شدند، به خاطر نظرات انتقادی ای که نسبت به دولت کوبا داشتند.

- از گفت و گوی ابراهیم نبوی با آرماندو روزنامه نگار کوبائی در کنفرانس رنسانس دوم ميلان

giovedì 4 marzo 2010

The spirit of Prague
تاریخی كه با صلح و آرامش پیش برود چنین به نظر می ‌آید كه در جایی ورای آگاهی مردمان جریان دارد اما تاریخی كه پر از قیام‌ ها، سركوب‌‌ ها، اشغالگری ها، آزادسازی ‌ها، خیانت ‌ها و اشغالگری ‌های تازه است، به شكل یک یادآوری دائمی ناپایدار وارد زندگی مردمان و شهرها می ‌شود. پراگ بناهای یادبود چندان زیادی ندارد اما ساختمان‌ های زیادی دارد كه در آن ها افراد بی گناه، به غل و زنجیر كشیده شده اند، شكنجه شده اند، اعدام شده اند و این ها اکثرا بهترین و نازنین ترین آدم های كشور بوده اند. این جزئی از خویشتنداری پراگ است كه نمی‌ خواهد زخم‌ هایش را به نمایش بگذارد گویی می‌ خواهد هر چه زودتر فراموششان كند. برای همین است كه پراگی ‌ها همیشه در حال ویران كردن بناهای یادبودی هستند كه نماد تاریخ اخیر بوده‌‌ اند. پراگ ایام دیر و دور رفته است. كسی دیگر نمی ‌تواند كشتگان را به زندگی بازگرداند و اكثر آن هایی كه بیرون رانده شدند احتمالا دیگر هرگز به این شهر باز نخواهند گشت. روح پراگ دست‌ نخورده برجا مانده است. این روح خودش را در هزار و نهصد و هشتاد و نه در انقلابی‌ نشان داد كه راه به سوی آزادی گشود.

- روح پراگ - ایوان کلیما

martedì 2 marzo 2010

Reformist Newspaper
آزادی نزدیک به مطلق!
احمدی نژاد: من با بگیر و ببندها مخالفم، ما هیچ برخوردی با مطبوعات نکرده ایم.
سه شنبه، بیست و هفتم بهمن ماه هشتاد و هشت، نهاد ریاست جمهوری ایران.

تعدادی از نشریات توقیف یا لغو امتیاز شده در چند سال اخیر:

- هفته نامه ی ایران دخت
لغو امتیاز؛ ۱۰ اسفند ماه ۱۳۸۸

- روزنامه ی اعتماد
تاریخ توقیف؛ ۱۰ اسفند ماه ۱۳۸۸

- روزنامه فرهنگ آشتی
لغو امتیاز؛ ۲۸ دی ماه ۱۳۸۸ -این روزنامه هم اکنون چاپ می شود

- روزنامه ی انديشه نو
تاریخ توقیف؛ ۳۰ آذر ماه ۱۳۸۸

- روزنامه ی حیات نو
تاریخ توقیف؛ ۱۶ آذر ماه ۱۳۸۸

- روزنامه سرمایه
لغو امتیاز؛ ۱۱ آبان ماه ۱۳۸۸

- روزنامه ی اعتماد ملی
تاریخ توقیف؛ ۲۵ مرداد ماه ۱۳۸۸

- روزنامه ی صدای عدالت
لغو امتیاز؛ ۵ مرداد ماه ۱۳۸۸

- روزنامه ی کلمه ی سبز
تاریخ توقیف؛ ۲۴ خرداد ماه ۱۳۸۸

- روزنامه ی یاس نو
تاریخ توقیف؛ ۲۶ اردیبهشت ماه ۱۳۸۸

- روزنامه ی کارگزاران
تاریخ توقیف؛ ۱۱ دی ماه ۱۳۸۷

- هفته نامه ی نيم روز
تاریخ توقیف؛ ۲۶ آذر ماه ۱۳۸۷

- هفته نامه ی شهروند امروز
تاریخ توقیف؛ ۱۵ آبان ماه ۱۳۸۷

- ماهنامه ی ارژنگ
لغو امتیاز؛ از آبان ماه ۱۳۸۷

- روزنامه ی آینده نو
لغو امتیاز؛ از مهر ماه ۱۳۸۷

- فصل‌ نامه ی جشن كتاب
تاریخ توقیف؛ ۱۲ مرداد ماه ۱۳۸۷

- ماهنامه ی هفت
لغو امتیاز؛ ۲۶ اسفند ۱۳۸۶

- روزنامه ی جمهوریت
لغو امتیاز؛ ۲۹ بهمن ماه ۱۳۸۶

- ماهنامه ی عصر پنج شنبه
لغو امتیاز؛ ۱۷ بهمن ماه ۱۳۸۶

- ماهنامه ی زنان
لغو امتیاز؛ ۸ بهمن ماه ۱۳۸۶

- روزنامه ی آریا
لغو امتیاز؛ ۳۰ دی ماه ۱۳۸۶

- روزنامه ی بنیان
لغو امتیاز؛ ۱۹ آذر ماه ۱۳۸۶

- فصل نامه ی مدرسه
لغو امتیاز؛ ۱۶ آبان ماه ۱۳۸۶

- روزنامه ی شرق
تاریخ توقیف؛ ۱۵ مرداد ماه ۱۳۸۶

- روزنامه ی مشارکت
لغو امتیاز؛ ۱۲ تیر ماه ۱۳۸۶

- روزنامه ی هم میهن
تاریخ توقیف؛ ۱۲ تیر ماه ۱۳۸۶

- روزنامه ی سیاست روز
تاریخ توقیف؛ ۱۴ بهمن ماه ۱۳۸۵ -این روزنامه هم اکنون چاپ می شود

- روزنامه ی روزگار
تاریخ توقیف؛ ۱ آبان ماه ۱۳۸۵

طبق گزارش ها، تعداد نشریه های توقیف یا لغو امتیاز شده توسط هیات نظارت بر مطبوعات ۳۴ روزنامه، هفته نامه، ماهنامه و فصل نامه ی فرهنگی در سال ۸۵ و ۲۸ نشریه در سال ۸۶ بوده است. اگر گزارشی از تعداد نشریه های توقیف یا لغو مجوز شده ی سال های ۸۷ و ۸۸ سراغ دارید، لطفا ای میل بزنید.