La Domenica47
با یوسا
جائی خوانده ام که رمان های بزرگ برخلاف ایده های بزرگ، هیچ وقت کهنه نمی شوند. دلم می خواهد در کارنامه ی من چندین رمان خوب و امیدوارم بزرگ وجود داشته باشد که اگر روزی دیگر در میان شما نبودم، پیش از فکر کردن درباره ی وجوه مختلف شخصیتم رمان هایم را ارزیابی کنید.
در دهه ی پنجاه وقتی دانشجو بودم، آمریکای لاتین پر بود از دیکتاتور. دیکتاتورها بلایای طبیعی نیستند، آن ها با همدستی خود این مردم رشد می کنند و اتفاقا قربانیان خود را از میان همین مردم برمی گزینند.
گابریل نویسنده ی بزرگی است اما در دنیای خودش زندگی می کند. وقتی کاسترو او را دوست خود نامید و در سفرش به کلمبیا او را در کنار خود دید، دلم می خواست از گابریل بپرسم آیا می داند مردم کوبا در چه وضعی هستند؟ می داند در این کشور داشتن کامپیوتر جرم است؟
آستوریاس وقتی رمان نویس بزرگی شد که ذهنیتش را از فرآیندهای سیاسی جدا کرد، یعنی دیگر وارد این گستره نشد اما کماکان با الفبای آن نوشت. من هم الفبای خاص خودم را دارم و اگر از سیاست کناره می گیرم، به معنای نفی تاثیر آن بر زندگی ام نیست.
جائی خوانده ام که رمان های بزرگ برخلاف ایده های بزرگ، هیچ وقت کهنه نمی شوند. دلم می خواهد در کارنامه ی من چندین رمان خوب و امیدوارم بزرگ وجود داشته باشد که اگر روزی دیگر در میان شما نبودم، پیش از فکر کردن درباره ی وجوه مختلف شخصیتم رمان هایم را ارزیابی کنید.
در دهه ی پنجاه وقتی دانشجو بودم، آمریکای لاتین پر بود از دیکتاتور. دیکتاتورها بلایای طبیعی نیستند، آن ها با همدستی خود این مردم رشد می کنند و اتفاقا قربانیان خود را از میان همین مردم برمی گزینند.
گابریل نویسنده ی بزرگی است اما در دنیای خودش زندگی می کند. وقتی کاسترو او را دوست خود نامید و در سفرش به کلمبیا او را در کنار خود دید، دلم می خواست از گابریل بپرسم آیا می داند مردم کوبا در چه وضعی هستند؟ می داند در این کشور داشتن کامپیوتر جرم است؟
آستوریاس وقتی رمان نویس بزرگی شد که ذهنیتش را از فرآیندهای سیاسی جدا کرد، یعنی دیگر وارد این گستره نشد اما کماکان با الفبای آن نوشت. من هم الفبای خاص خودم را دارم و اگر از سیاست کناره می گیرم، به معنای نفی تاثیر آن بر زندگی ام نیست.
