la campanella della scuola
یازدهم مارچ دو هزار و چهار.
ساعت شش و چهار دقیقه ی بعد از ظهر.
از آن روز که نامش برابر شد با خاک اعجازآوری که تکه ای از وجودم در آن جا ماند، تا امروز، که خودش تکه ای از وجودم شد، باور نمی کنم که هفت سال گذشت.
ساعت شش و چهار دقیقه ی بعد از ظهر.
از آن روز که نامش برابر شد با خاک اعجازآوری که تکه ای از وجودم در آن جا ماند، تا امروز، که خودش تکه ای از وجودم شد، باور نمی کنم که هفت سال گذشت.
0 commenti:
Posta un commento